WebRTC (Web Real-Time Communication) jest nowym, nieoficjalnym standardem dla bazujących na przeglądarkach internetowych form konferencji audio i wideo. Ich zaletą jest brak konieczności korzystania ze specjalnego klienta usługi wideokonferencyjnej – wymagana jest jedynie dostępność standardowej przeglądarki WWW. Rozwój tej technologii wspierają m.in. Google, Cisco, Microsoft, W3C (World Wide Web Consortium), a także grupa MPEG.

WebRTC od strony technicznej

Z technicznego punktu widzenia, WebRTC wykorzystuje język HTML5 oraz skrypty Java do tworzenia schematów przechwytywania, kontroli, a także wysyłania i odbierania strumieni audio/wideo pomiędzy przeglądarkami internetowymi. WebRTC jest dostępny także z poziomu języka C++. Aktualnie funkcjonuje w przeglądarkach Chrome, Opera, Firefox oraz Internet Explorer.

Zaletą tej technologii jest zapewnienie komunikacji bez potrzeby rozważania specyficznych rozwiązań zależnych od implementacji producentów takich, jak bramki głosowe, oprogramowanie klienckie, licencje, techniki sygnalizacji itp.

WebRTC realizuje transmisję obrazu i głosu z wykorzystaniem protokołu SRTP (Secure RTP), który zapewnia szyfrowanie pakietów przy wykorzystaniu mechanizmu AES. W wielu przypadkach możliwe jest zintegrowanie WebRTC z architekturą systemów UC (Unified Communications). Większość dostawców rozwiązań UC przynajmniej rozważa taką możliwość. WebRTC zmienia świat komunikacji na wiele sposobów. Okazuje się, że dość skomplikowany proces strumieniowej transmisji danych może być dostępny dla każdego użytkownika internetu i w dodatku za darmo. Oprócz tego mechanizm ten można łatwo zaimplementować praktycznie w każdej aplikacji.

W WebRTC sygnalizacja jest wykorzystywana do wymiany komunikatów kontroli sesji znanych jako SDP/ICE. Sygnalizacja może zostać zrealizowana przez mechanizmy kopiuj/wklej lub z wykorzystaniem bramek takich, jak na przykład WebSocket, Socket.io, XMPP lub SIP. Bazuje ona na nowym standardzie JSEP (JavaScript Session EStablishment Protocol). JSEP jest zestawem interfejsów do identyfikacji sygnalizacji.

Wykorzystanie WebRTC, pomimo widocznych potencjalnych korzyści, wprowadza nowe elementy zagrożenia bezpieczeństwa. Użytkownicy nie potrzebują oprogramowania klienta UC dostarczanego przez producenta systemu. Aktualnie większość dostawców sprzętu do wideokonferencji, ogranicza liczbę sprzętu niezbędnego do realizacji konferencji. Natomiast w przypadku WebRTC nie ma potrzeby korzystania ze specjalizowanego sprzętu. Pracownicy uzyskują dostęp do funkcji konferencji poprzez dowolną platformę sprzętową (komputer, smartfon, tablet), która pozwala na uruchomienie przeglądarki internetowej. Wzrośnie więc liczba potencjalnych sposobów podszywania się (spoofing) i wykorzystywania kont konferencyjnych pracowników firm lub usług głosowych i wideo przedsiębiorstw. Konieczne będzie więc nasłuchiwanie i monitorowanie rozmów, co może być utrudnione z powodów prawnych.

W celu identyfikacji ruchu WebRTC konieczne będzie opracowanie nowych filtrów dla analizatorów protokołów. Jeżeli uda się zidentyfikować ten typ ruchu, możliwa będzie priorytetyzacja lub odseparowanie go od innych form krytycznego ruchu.

Niestety nie należy oczekiwać pojawienia się w najbliższym czasie szeroko dostępnych narzędzi diagnostycznych dla WebRTC. Oprócz tego WebRTC z pewnością zwiększy ilość ruchu sieciowego w firmach, ponieważ transmisja wideo wymaga nie tylko znaczącej przepustowości, ale i zapewnienia parametrów jakościowych łącz. Ta nowa technologia będzie więc wymagała opracowania nowej polityki bezpieczeństwa.

Czy tradycyjne usługi głosowe znikną?

Tradycyjni operatorzy usług telefonii od czasu pojawienia się Skype, operatorów SIP, a teraz WebRTC, nie mają łatwego życia. Coraz więcej użytkowników korzysta z asynchronicznej komunikacji tekstowej typu usług czat oferowanych na przykład w ramach Facebooka. Głos z kolei coraz bardziej monopolizują usługi typu Skype, czy tanie połączenia w ramach kont operatorów SIP. Coraz większa liczba operatorów próbuje więc wdrażać własne darmowe usługi zbliżone funkcjonalnością do Skype’a.

WebRTC pozwala na możliwie szybkie i łatwe rozszerzenie istniejących usług operatorów i wykorzystanie posiadanych już zasobów do tworzenia zupełnie nowej oferty. Czołowi dostawcy usług głosowych musieli poczynić spore inwestycje w tworzenie protokołów sygnalizacji, uwierzytelniania i bezpieczeństwa. A WebRTC redukuje konieczność realizacji tych wszystkich elementów i ułatwia dostawcom usług skuteczne dostarczenie rozwiązań do łatwego i szybkiego udostępnienia istniejących usług w nowej formie.

Warto spojrzeć na WebRTC jeszcze inaczej. Zazwyczaj myślimy o komunikacji w czasie rzeczywistym i rozmowach jako połączeniu pomiędzy dwiema lub więcej osobami. Wzrasta jednak liczba aplikacji zapewniających komunikuję między maszyną a człowiekiem lub bezpośrednio między maszynami. Istnieje wiele projektów, które odniosą korzyści z strumieniowania wideo między maszynami czy automatycznej odpowiedzi wideo w czasie rzeczywistym na zapytanie człowieka. Tego typu projekty z pewnością pozwolą na automatyzację procesów w ośrodkach Call Center. Dzięki większej dostępności usług wideokonferencyjnych, operatorzy i konsultanci pracujący w Call Center, Support Center lub Helpdesk, będą w stanie zobaczyć użytkownika lub na przykład uszkodzony czy reklamowany produkt. Pozwoli to na zapewnienie dużo lepszego wsparcie niż przy wykorzystaniu klikania w przycisk chat lub pisania maili.

Podziel się na:
  • Facebook
  • Google Bookmarks
  • LinkedIn